یا حق...

 كلمه " حق " و " حقيقت " را زياد می‏گوييم و می‏شنويم ،
بايد هم حق را بشناسيم و هم حقيقت را . شناختن حقيقت به اين است كه‏
نظام هستی و جريان عالم وجود را همان طور كه هست تصور كنيم نه اينكه در
ذهن خود گرفتار خيالات و اوهامی بشويم كه از واقع فرسنگها دور است ،
خودمان را همان طور كه هستيم بشناسيم ، جهان را همان طور كه هست بشناسم‏
، خداوند را با صفات كمال و جمال و جلال بشناسيم . و اما شناختن حق به‏
اين است كه دين خود را تميز دهيم و بدانيم چه مديونيتها داريم ، بدانيم‏
نسبت به نزديك ترين امور به خودمان يعنی اعضا و جوارح بدن خود مديونيم‏
و حقوق اينها را ادا كنيم ...

به یاد یکی از دوستانی که به تازگی از بین ما رفت و شاید این مراحل را گذرانده بود و به حق رسید....

از مومن انتظار اینکه خطا نکند خطاست.. مومن جایزالخطاست... از مومن باید انتظار داشت خطاهای خود را تکرار نکند...!!!

در روزگار فتنه  مانند شتر دو ساله ای باش که...

{حکمت ۱ نهج البلاغه}

رسول اكرم به يگانه دختر عزيزش صديقه كبری سلام الله عليها كه فوق‏
العاده او را دوست می‏داشت و او را پاره جگر خود می‏ناميد فرمود :

 دختر عزيزم ! خودت برای خودت عمل كن ، خودت در بوستان زندگی و
سعادت خودت بذرهای نيك بيفشان كه من نمی‏توانم تو را بی نياز كنم و تو
نمی‏توانی ثمره عمل مرا بچينی

حقیقت :واقعیتی که انسان تمام عمر خود رابرای رسیدن به آن صرف می کند...(البت نمی دونم همه می کنن یا نه...؟)

امروز پیش ِ یه بزرگی بودم .می گفت:<فرهنگ دفاع مقدس تحقق یافته ی نمونه ی عینی معارف دین است.>

به نظرم نمونه ی عینی معارف دین همان حقیقت است...

 اگر ما به دنبال حقیقت هستیم چقدر برای رسیدن به آن هزینه می کنیم...؟

آیا هر چه هزینه بالاتر رود به معنای آن نیست که عینیت معارف دینی ما کم شده؟چه فردی و چه اجتماعی...

پس با چه پشتوانه ای ؟؟؟ کشورمان و خودمان و ... را یک مدعی پایبند به دین می دانیم؟ جالب اینکه فرهنگ دفاع مقدس را هم برای خود انحصاری کرده ایم...!

what is ur idea?

؟

؟

؟

یا حق...